فرشته کوچولو

سلام. امیدوارم از وبم خوشتون بیاد. لطفا نظر فراموش نشود.

فرشته کوچولو

سلام. امیدوارم از وبم خوشتون بیاد. لطفا نظر فراموش نشود.

خاطرات فرشته‌ی کوچولو

نمی‌دونم باید بگم یا نه!ولی دلم می‌خواد که بگم تا شما بیشتر منو بشناسید! 

از اون جایی که من دخترخیلی شیطون و بازیگوشی هستم مسلماْ در مدرسه شیطنت‌های فراوانی کردم! 

وقتی کلاس دوم راهنمایی بودم شیشه‌ی دفتر مدرسه رو شکوندم!! 

کلاس سوم راهنمایی که بودم در عرض یک هفته سه بار از کلاس  

بیرونم کردن! 

یه بار معلم شیمی منو برد پای تخته تا ازم درس بپرسه منم بلد نبودم و بیرونم کرد!! 

یه بار داشتم ادای معلم فیزیکم رو برای دوستم در میاوردم که معلمم دید و بیرونم کرد!! 

یه بارم داشتم سر کلاس زیست رمان می‌خوندم که معلمم دید و منو با کتابم بیرون کرد!! 

خیلی جالبه نه؟!مثلاْ من تیزهوش این مملکتم!!  

 

                                                      تصاویر زیباسازی ، کد موسیقی ، قالب وبلاگ ، خدمات وبلاگ نویسان ، تصاویر یاهو ، پیچک دات نت www.pichak.net

شعر

 در کنج دلم عشق کسی خانه ندارد 

                                         کس جای در این خانه‌ی ویرانه ندارد 

 دل را به کف هر که نهم باز پس آرد 

                                         کس تاب نگهداری دیوانه ندارد 

 در بزم جهان جز دل حسرت کش ما نیست 

                                         آن شمع که می‌سوزد و پروانه ندارد 

 گفتم:چه کنم تا تو در این دام بیفتی 

                                         گفتا:چه کنم دام شما دانه ندارد 

 از شاه و گدا هر که در این میکده ره یافت 

                                        جز خون دل خویش به پیمانه ندارد 

 در انجمن عقل فروشان ننهم پای 

                                        دیوانه سر صحبت فرزانه ندارد 

تا چند کنی قصه‌ی اسکندر و دارا 

                                        ده روزه‌ی عمر این همه افسانه ندارد 

 

                               «پژمان بختیاری» 

 

 

قصه‌ی پریشانی

دوستان شرح پریشانی من گوش کنید 

داستان غم تنهایی من گوش کنید 

قصه‌ی بی‌سروسامانی من گوش کنید 

گفت‌وگوی من و حیرانی من گوش کنید 

شرح این آتش جانسوز نگفتن تا کی   

سوختم سوختم این سوز نگفتن تا کی 

روزگاری من و دل ساکن کویی بودیم 

ساکن کوی بت عربده‌جویی بودیم 

عقل و دین باخته دیوانه‌ی رویی بودیم 

بسته‌ی سلسله‌ی سلسله‌مویی بودیم 

کس در آن سلسله غیر از من و دلبند نبود 

یک گرفتار از این جمله که هستند نبود 

نرگس غمزه‌زنش این همه بیمار نداشت 

سنبل پرشکنش هیچ گرفتار نداشت 

این همه مشتری و گرمی بازار نداشت 

یوسفی بود ولی هیچ خریدار نداشت 

اول آن کس که گرفتار شدش من بودم 

باعث گرمی بازار شدش من بودم 

عشق من شد سبب خوبی و رعنایی او 

داد رسوایی من شهرت زیبایی او 

بس که دادم همه جا شرح دلارایی او 

شهر پر گشت ز غوغای تماشایی او 

این زمان عاشق سرگشته فراوان دارد 

کی سروبرگ من بی‌سروسامان دارد 

چاره اینست و ندارم به از این رای دگر 

که دهم جای دگر دل به دلارای دگر 

چشم خود فرش کنم زیر کف پای دگر 

بر کف پای دگر بوسه زنم جای دگر 

بعد از این رای من اینست و همین خواهد بود  

من بر این هستم و البته همین خواهد بود 

پیش او یار نو و یار کهن هر دو یکیست 

حرمت مدعی و حرمت من هر دو یکیست 

قول زاغ و غزل مرغ چمن هر دو یکیست 

نغمه‌ی بلبل و فریاد زغن هر دو یکیست 

این ندانست که قدر همه یکسان نبود 

زاغ را مرتبه‌ی مرغ خوش‌الحان نبود 

چون چنین است پی کار دگر باشم به 

چند روزی پی دلدار دگر باشم به 

عندلیب گل رخسار دگر باشم به 

مرغ خوش نغمه‌ی گلزار دگر باشم به 

نوگلی کو که شوم بلبل دستان سازش 

سازم از تازه جوانان چمن ممتازش 

آنکه بر جانم از او دم‌به‌دم آزاری هست 

می‌توان یافت که بر دل ز منش باری هست 

از من و بندگی من اگرش عاری هست 

بفروشد که به هر گوشه خریداری هست 

به وفا داری من نیست در این شهر کسی 

بنده‌ای همچو مرا هست خریدار بسی 

مدتی در ره عشق تو دویدیم بس است 

راه صد بادیه‌ی درد بریدیم بس است 

قدم از راه طلب باز کشیدیم بس است 

اول و آخر این مرحله دیدیم بس است 

بعد از این ما و سر کوی دلارای دگر 

با غزالی به غزلخوانی و غوغای دگر 

تو مپندار که مهر از دل محزون نرود 

آتش عشق به جان افتد و بیرون نرود 

وین محبت به صد افسانه و افسون نرود 

چه گمان غلط است این نرود چون نرود 

چند کس از تو و یاران تو آزرده شود 

دوزخ از سردی این طایفه افسرده شود 

گرچه از خاطر «وحشی» هوس روی تو رفت 

شد دل آزرده و آزرده دل از کوی تو رفت 

از دلش آرزوی قامت دلجوی تو رفت 

با دل پر گله از ناخوشی روی تو رفت 

حاش لله که وفای تو فراموش کند 

سخن مصلحت‌آمیز کسان گوش کند 

                                                «وحشی بافقی» 

 

   

 

  

با تو بودن

من و آوای گرمت را شنودن              بدین آوا غم دل را زدودن 

از اول کار من دلدادگی بود               ولیکن شیوه‌ی تو دل ربودن 

گرفت از من مجال دیده بستن           همه شب‌برخیالت‌درگشودن 

قرار عمر من بر کاستن بود               تو را بر لطف و زیبایی فزودن 

غم شیرین دوری بر من آموخت         سخن‌گفتن غزل‌خواندن سرودن 

من و شب‌های غربت تا سحرگاه       چو شمعی گریه کردن ناغنودن 

چه خوش باشد غمدل باتو گفتن       وز آن خوشتر امید باتو بودن  

  

خوش خیال کاغذی

دستمال کاغذی به اشک گفت: 

قطره قطره‌ات طلاست 

یه کم از طلای خود حراج می‌کنی؟ 

عاشقم! 

با من ازدواج می‌کنی؟ 

اشک گفت: 

ازدواج اشک و دستمال کاغذی! 

تو چقدر ساده‌ای 

خوش خیال کاغذی! 

توی ازدواج ما  

تو مچاله می‌شوی 

چرک می‌شوی و تکه‌ای زباله می‌شوی 

پس برو و بی‌خیال باش 

عاشقی کجاست؟ 

تو فقط دستمال باش 

دستمال کاغذی دلش شکست 

گوشه‌ای کنار جعبه‌اش نشست 

گریه کرد و گریه کرد و گریه کرد 

در تن سفید و نازکش دوید خون درد 

آخرش دستمال کاغذی مچاله شد 

مثل تکه‌ای زباله شد 

او ولی شبیه دیگران نشد 

چرک و زشت شبیه این و آن نشد 

رفت اگرچه توی سطل آشغال 

پاک بود و عاشق و صاف و زلال 

او 

با تمام دستمال‌های کاغذی 

فرق داشت  

چون که در میان قلب خود 

دانه‌های اشک داشت. 

                                         عرفان نظرآهاری